Dit zie je niet in kinderboeken van nu

victoriaans-kinderboeken

Het mag inmiddels bekend zijn dat ik oude boeken en prenten verzamel. En wanneer je een oud boek opent, stap je een compleet andere cultuur binnen. Zo ook als het gaat om kinderboeken: Waar sommige victoriaanse kinderboeken nog steeds heel toegankelijk en aansprekend kunnen zijn, laten andere een deel van de victoriaanse cultuur zien dat echt niet meer bij de onze past. Sommige dingen zijn best schokkend.

Verder lezen

Hoe donker de duisternis kan zijn

victoriaans-donker-duisternis

Laatst liep ik ‘s avonds met een enkel kaarsje in de hand door mijn verder onverlichte huis. Wat een duisternis! Ik was op het idee gekomen door een scène in Great Expectations van Charles Dickens, waarin Pip in spanning moet afwachten wie er in de duisternis zijn trap op komt gekropen. Hoe spannend en gevaarlijk moet het donker in de victoriaanse tijd geweest zijn! Tijd om op onderzoek uit te gaan…

Verder lezen

Beeldscherm-detoxen met een victoriaans thema

beeldschermdetox

Net als veel anderen leid ik een veelal zittend en beeldscherm-lezend bestaan. Het liefste doe ik onderzoek naar de victoriaanse tijd en lees ik andere blogs. Uiteraard heb ik ook een berichten-app om mijn sociale leven op peil te houden, en hebben we sindskort een heus abonnement op Netflix! Beeldschermen te over dus, en ondertussen krijg ik vierkante oogjes. Tijd dus om mijn herfstvakantie victoriaanser aan te pakken.

Verder lezen

Victoriaanse nostalgische herfstplaatjes

herfst-19e-eeuw

Ja, ja, ik ben eindelijk uit de ontkenningsfase: het is herfst. Mijn minst favoriete jaargetijde, met al dat gure weer en de nodige codes geel. Toch is het ook de tijd waarin ik lekker met een boekje op de bank kruip, een kaarsje aansteek en mezelf voorneem om lekker kruidige chai latte te leren maken. En om te genieten van victoriaanse herfsttaferelen, die ruimte geven voor wat nostalgie met een vleugje kaneel.

Verder lezen

Kijk eens achterom: een pleidooi voor oma’s

oude-familiefoto

Afgelopen lente zijn in twee maanden tijd mijn beide oma’s overleden. Aangezien ik 33 ben en zij beiden een mooie leeftijd hebben bereikt (98 en 88), heb ik ze lang gekend. Gelukkig heb ik vooral de laatste jaren veel met ze kunnen praten over hun leven van voordat ze oma of zelfs maar moeder werden. Wat een mooie en interessante verhalen hadden ze altijd te vertellen! Zouden we allemaal niet wat vaker met onze oudere familieleden moeten praten? Vandaag houd ik een pleidooi voor oma’s! Verder lezen