Een bezoek aan het Dickens Festijn Druten 2018

Na drie jaar op een rij mag ik het toch wel een traditie noemen: Mr. W. en ik bezoeken ieder jaar een Dickensfestijn rond de feestdagen. In vol ‘victoriaans’ ornaat als het weer het toelaat, en bij Siberische sneeuwstormen in modern ski-jack. Afgelopen zondag bezochten we voor het eerst het Dickens Festijn in Druten. Vandaag een kleurrijk verslag!

dickens-druten-my-inner-victorian

Mr. W. en ik bij Dickens Festijn Druten 2018.

Als je als Randstedeling van een van de vele Dickensfestijnen wilt genieten, moet je vaak een eindje reizen. Want laten we eerlijk zijn: Onze buren in het (zuid)oosten van het land bakken er meer van dan wij in Noord- en Zuid-Holland. Toegegeven, het Straatje van Emma in Haarlem is ook een zeer sfeervol evenement; maar als het gaat over omvang en compleetheid, dan moeten we toch wel kijken naar Deventer (al sinds jaar en dag hét Dickensfestijn), en naar Druten.

dickens-druten-kostuums-drie-victoriaanse-dames

Drie prachtig geklede dames, duidelijk uit welgestelde kringen. © Foto: My inner Victorian.

dickens-druten-2018-overzicht-kerk2

Dickens Festijn in Druten 2018. © Foto: My inner Victorian.

Het Gelderse Druten viert zijn Dickensfestijnen al sinds 2011; en het evenement is sindsdien behoorlijk gegroeid. En waar Deventer de nadruk legt op de verhaallijnen in de romans van Charles Dickens, richt Druten zich vooral op het Londense straatbeeld van rond 1850. Dit kwam afgelopen weekend bijzonder goed uit, want na de eerste, fikse nachtelijke sneeuwstorm van het jaar lag er niet alleen resterende sneeuw in de straten, maar hing er ook een dichte mist over het evenement. Dus zelfs de beroemde ‘London fog’ liet het niet afweten.

dickens-druten-quack-numbnutt

Mevrouw Quack en Dr. Numbnutt slijten hun assortiment aan dubieze pilletjes… © Foto: My inner Victorian.

dickens-druten-kat-in-de-zak

Dat vind je tegenwoordig toch niet meer: Een authentieke kat-in-de-zak! © Foto: My inner Victorian.

Zoals we mogen verwachten bij een victoriaans festijn, kwamen we de nodige bijzondere karakters op de route tegen. Van ene mevrouw Quack kreeg ik een anti-snurkpil aangeboden (ik voel mij in het geheel niet aangesproken), verderop verkocht iemand luidkeels een ‘kat in de zak’ (“Kost veel, geeft weinig”) en wasvrouwen waren druk bezig om in de ijzige kou wasgoed schoon te schrobben.

dickens-druten-wasvrouw

Een wasvrouw tijdens Dickens Festijn Druten 2018. © Foto: My inner Victorian.

dickens-druten-hospitaal-gevang

In beide wil je liever niet terecht komen: het victoriaanse hospitaal en het gevang. © Foto: My inner Victorian.

Het meeste spektakel kwam van carnavalsvereniging De Torenuilen. Zij zetten zowel een duistere gevangenis als een wat vriendelijker hospitaal neer, om aan de bezoekers te laten zien hoe het er in de 19e eeuw aan toeging. Niet al te vriendelijk, dat bleek. De leden van de vereniging hadden wel hun research gedaan, en konden aan het publiek vertellen dat de Krankzinnigenwet van 1841 een verbetering probeerde te zijn: Gekken gingen sinds die tijd niet meer onbehandeld het dolhuis in, maar werden naar een gesticht gebracht waar men hen probeerde te behandelen. Lezers van Wilkie Collins’ The Woman in White uit 1859 weten, dat ook dat geen pretje was…

dickens-druten-wol-spinnen

Vlijtige handarbeid door een eenvoudige spinster. © Foto: My inner Victorian.

dickens-druten-barbier-collage-klein

Een echte ouderwetse barbier aan het werk: Aart van Egteren uit Wapenveld. © Foto: My inner Victorian.

Het parcours van Dickens Druten bestond uit twee aaneengesloten lange straten en het marktterrein, en besloeg naar mijn schatting zo’n 1,5 kilometer. Er waren een aantal oude ambachten te bewonderen zoals de smid, de palingroker en de barbier. Daar hoefde Mr. W. niet langs, want hij had zich speciaal voor de gelegenheid geschoren naar het voorbeeld van de jonge Prins Albert: Lange bakkenbaarden bijna tot de kin, en een snor.

dickens-druten-victoriaans-koor-christmas-carols-new

Één van de koren die we konden bewonderen.

dickens-druten-christmas-carol-kerst-blaaskapel

Sfeervolle kerstliedjes schalden door de straat. © Foto: My inner Victorian.

Ook muzikaal was er het één en ander te beleven: zo waren er verschillende koren en was er een muzikale korte opvoering van A Christmas Carol in de kerk. Het sfeervolst vonden wij de koperblazers, die hun kerstliedjes door de straat schalden.

dickens-druten-bolderbakkerij

De ouderwetse bakkerswagen. © Foto: My inner Victorian.

dickens-druten-kostuum-dame-heer

In goed gezelschap: Een dame en heer van stand. © Foto: My inner Victorian.

Na een verlate heenreis vanwege code geel door ijzel, hebben wij ons 2,5 uur lang vermaakt op de met stro beklede straten van Druten. Warme chocolademelk, een lekker frietje en gesprekken met de acteurs maakten de dag tot een gezellig geheel.

dickens-druten-dame-in-antieke-rolstoel

Deze elegant geklede dame maakte gebruik van een antieke rolstoel. Helaas ben ik vergeten te vragen hoe oud hij wel niet was. Ze wist me wel te vertellen dat moderne rolstoelen een stuk comfortabeler zijn – en dat je je in deze oude stoel niet zelfstandig kunt voorduwen. Zulke zelfstandigheid vond men in de victoriaanse tijd ook niet nodig, zo blijkt ook uit de verhalen van Dickens. Maar gelukkig zijn de tijden wat veranderd. © Foto: My inner Victorian.

Maar wat ik stiekem wel een beetje miste, was… neef Fred. Niet per sé het karakter uit A Christmas Carol, maar de vrolijke kerstsfeer waar hij als welvarende middenklasseman in het boek voor staat. De toneelgezelschappen hadden vooral gekozen voor thema’s uit de onderkant van de maatschappij; Arme werkers zoals Toby uit The Chimes, en voor ellende die rechtstreeks uit de eerste hoofdstukken van Oliver Twist had kunnen komen. Ik zocht naar het opbeurende ‘Merry Christmas!’ van neef Fred, dat óók onderdeel is van Dickensiaans Londen.

dickens-druten-steamy-giant-wachtende-dames

Kennen jullie het verhaal van de twee dames die op de koets naar de haven stonden te wachten? Hij kwam niet! Twee dames van Creative Steampunk Connection / Homemade bij Tamara. © Foto: My inner Victorian.

dickens-druten-grand-hotel

Het wel heel basale fundament van Grand Hotel Druten. © Foto: My inner Victorian.

Ik vroeg me ook af of de deelnemers veel last hebben gehad van de bijna landelijke code geel: want van de 40 aangekondigde toneelgezelschappen ben ik er eerlijk gezegd maar een derde tegengekomen. Verder stonden sommige taferelen er een beetje verloren bij, zoals de ‘Bouw van het eerste Grand Hotel van Druten.’  Of heb ik hier de clou gemist?

dickens-druten-apotheker-dame-heer

Deze mooigeklede en vriendelijke apothekers boden allerlei vreemde zalfjes aan… © Foto: My inner Victorian.

dickens-druten-fotograaf-collage

Een victoriaanse fotograaf trekt altijd veel bekijks – ook al werd er wat goedmoedig gesmokkeld met een verlengsnoer… Een prachtige fotostudio met mooie aankleding door o.a. de elegante Angela Mombers van Walking Through History. © Foto: My inner Victorian.

Desalniettemin hebben we een hele geslaagde dag gehad die we niet hadden willen missen. De victoriaanse fotograaf, een tweede kwakzalver met zalfjes voor de huid (“welnee, arsenicum is voor inwendig gebruik”) en enthousiastelingen die mijn schoonmoeder aan de schandpaal nagelden (ze is heus heel lief, hoor) – Dickens Druten had ons een hoop te bieden.

dickens-druten-2018-overzicht-hogestraat-klein

Sfeervol Dickens Druten 2018. © Foto: My inner Victorian.

Nadat we het hele parcours hadden doorlopen, vertrokken we – aangemoedigd door een hernieuwde code geel – al rond een uur of drie. Helaas misten we hierdoor wel de avondparade met alle deelnemers. Ons kerstgevoel maakten we thuis af met A Muppet Christmas Carol en een lekker warm glaasje glühwein. Jammer dat het alweer voorbij is. Ik ben benieuwd waar we volgend jaar naartoe gaan!

Vandaag sluit ik lekker af… met nog een kopje glühwein!


Ik heb mijn best gedaan om de geportretteerden toestemming te vragen voor de plaatsing van hun beeltenis op dit blog. Mocht hierbij iets zijn misgegaan, of heb je een andere vraag over de foto’s, neem dan contact met mij op.

12 gedachten over “Een bezoek aan het Dickens Festijn Druten 2018

  1. Wat een leuk festival! Ik wist niet eens dat zoiets bestond. Het ziet er in elk geval wel heel gaaf uit, alsof je even teruggaat in de tijd! Al die details ook waar aan gedacht is en de omgeving die maken het ook gewoon heel realistisch. Wat gaaf dat je daarbij bent geweest. Leuk verslagje!

  2. Leuke foto’s. Inderdaad wordt bij A Christmas Carol niet meteen aan neef Fred gedacht, maar hij is wel heel belangrijk, ook vanwege zijn opgeruimde humeur. Omdat het Dickensfestijn in Wintelre maar 1 keer in de 2 jaar wordt georganiseerd, gingen wij naar een Dickensfestijn in Maarheeze. In de kerk was een prachtig uitgedost koor, helemaal in Victoriaanse stijl met een zwarte map in de handen. Toen ze later voorbij ons kwamen lopen, zag ik dat ze in plaats van bladmuziek een iPad in die map hadden zitten. Dat stond zo grappig.

  3. Wat een prachtige foto’s van een zo te lezen heel geslaagd Dickensfestijn. Ook onwijs leuk om te zien hoe jullie er zelf uitzagen. Jullie kostuums zijn prachtig en passen helemaal bij het festijn. Echt heel leuk dat jullie naar de andere kant van het land zijn afgereisd om een écht Dickensfestijn te kunnen meemaken zoals die er in de Randstad niet zijn 😉

    • Dank je wel voor de complimenten! We hebben het erg naar ons zin gehad, dus het was de rit zeker waard. Heb jij nog de kans gezien om dit jaar een leuke kerstmarkt te bezoeken? 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.